نوشته‌ها

دکوراسیون داخلی برای حیوانات

جایگاه حیوانات در دکوراسیون داخلی

بدیهی است که علاقه‌مندان به حیوانات خانگی به این موجودات کوچک عشق می‌ورزند اما با این وجود آنهایی که در خانه‌شان از یک دوست کوچک نگهداری می‌کنند، همیشه دغدغه‌های زیادی نگهداری دارند که مواردی مانند ریزش موها، مکان خواب، محل دفع و غذا خوردن تنها چند مورد از این فهرست بلندبالا محسوب می‌شود. با تمام این اوصاف صاحبان حیوانات خانگی معتقدند وجود این موجودات شیرین به همه این داستان‌ها می‌ارزد. در این مطلب تلاش می‌کنیم با استفاده از طراحی درست فضاهای داخلی این مشکلات را کمتر کنیم.با چیدانه همراه باشید.

۱. محل خواب حیوانات

تختخواب‌ها و کوسن‌های پوشیده از خز انتخاب مناسبی نیستند؛ بهتر است در یک گوشه دنج و آرام خانه با استفاده از کوسن‌هایی که به‌راحتی می‌توانید آنها را با دکوراسیون‌ تان ست کنید یک تختخواب گرم و نرم برای این موجودات پشمالو بسازید. این کار باعث می‌شود موهای آنها نیز در یک گوشه خانه باقی بماند.

برای این کار الزاما نیاز به صرف هزینه‌های گزاف یا انجام تغییرات دکوراسیونی ندارید. می‌توانید با کمی خلاقیت یک تخت زیبا برای حیوان خانگی‌تان بسازید؛ درست مثل این تصویر که با استفاده از یک چمدان قدیمی یک تخت زیبا برای این سگ کوچولو ساخته‌اند.

فراموش نکنید یک نشیمن کوچک کنار پنجره گزینه‌ای بسیار عالی برای سگ و گربه‌هاست. برای این کار کافی است فضای زیر پنجره را با کوسن و پد‌های قابل تعویض و شست‌وشو بپوشانید. بهتر است یک پد اضافه برای مواقع ضروری یا زمانی که ‌مهمان دارید، کنار بگذارید.

خانه‌ای دنج و راحت برای حیوانات خانگی

۲. محل غذا خوردن حیوانات

یکی از معضلات همیشگی، به هم ریختگی و کثیف شدن محل غذاخوری حیوانات است که با پخش شدن غذا روی زمین و اطراف باعث دردسرهای زیادی برای صاحبخانه می‌شود. برای رفع این مشکل بهتر است فضایی برای غذا دادن به حیوانات تعبیه کنید که کمی از سطح بالاتر باشد و از ریختن باقی غذاها از دور ظرف جلوگیری کند.

در صورتی که این امکان برای‌تان وجود ندارد، می‌توانید فضایی ایجاد کنید که گوشه باشد و اطراف آن را محدود کنید؛ هر چند این کار مثل مورد قبلی جوابگو نیست اما تا حدودی مشکلات را کاهش می‌دهد.

۳. محل ورود و خروج حیوانات

یکی از مواردی که صاحبان سگ و گربه‌ها باید در نظر بگیرند دری مخصوص ورود و خروج آنهاست که می‌تواند نقشی دکوراتیو را در طراحی خانه ایفا کند. برای مثال اینکه آیا این محل ورود و خروج بهتر است به چه شکل و کجای خانه قرار گیرد در یک در ورودی چوبی تعبیه شود یا زیر پنجره و… .همان‌طور که در تصویر می‌بینید، صاحب این خانه با خلاقیت هم مکان مناسبی برای رفت و آمد سگ محبوبش در نظر گرفته و هم با استفاده از این در مینیاتوری جلوه‌ای زیبا و دکوراتیو ایجاد کرده است.

۴. محل دفع

بهتر است محل دفع حیوانات را در مکانی دور از چشم تعبیه کنید. با این کار می‌توانید از ایجاد بو و منظره زشت در خانه‌تان جلوگیری کنید. بهترین مکان برای این کار در نظر گرفتن فضایی در دستشویی یا لاندری است.

۵. محل نظافت و شستشوی حیوانات

شستن و حمام کردن حیوانات خانگی یکی از چالش‌های بزرگ درباره نگهداری از آنها در خانه است. برای حفظ بهداشت و نظافت حمام‌تان بهتر است یک حمام و دوش مجزا برای آنان در نظر بگیرید.

در این تصویر همان‌طور که می‌بینید تعبیه یک فضای دوش کوچک در یک کنج بالا حمام کردن دوست کوچک‌تان را آسان‌تر کرده و جلوی ورجه وورجه‌هایش را خواهد گرفت.

با در نظر گرفتن موارد بالا چالش‌های مهم نگهداری از حیوانات حل خواهد شد. اما آن دسته از خوانندگان عزیزی که در فکر نگه داشتن یک حیوان خانگی هستند به یاد داشته باشند که این موجودات زنده هستند و مثل هر موجود زنده‌ای نیازهای اولیه‌ای دارند که باید با توجه و صرف وقت برطرف شود تا آنها نیز در کنار شما زندگی آسوده‌ای داشته باشند و آسایش شما را نیز خدشه‌دار نکنند.

انتخاب طرح فرش و موکت راه پله در دکوراسیون داخلی

انتخاب فرش راه پله

راه پله: فرش راه پله می تواند عنصر برجسته و منحصر به فردی در دکوراسیون داخلی منزل شما باشد و به خانه تان شخصیت و زیبایی دهد و در عین حال ضرب پاهای شما بر راه پله را بگیرد. انتخاب فرش ها و رانرهایی با طرح، جنس و کیفیت مناسب برای راه پله نیازمند اطلاعات پایه ای است که چیدانه امروز می خواهد به آن بپردازد. با ما همراه باشید…

جنس فرش راه پله

وقتی صحبت از پارچه ها می شود، ما معمولا پارچه های طبیعی را توصیه می کنیم اما برای مفروش کردن (مخصوصا در نواحی پر تردد مثل راه پله ها) استفاده از مواد مصنوعی بادوام توصیه می شود. نایلون از نظر پایداری بسیار پر طرفدار است، زیرا مقاومت بالایی دارد و دارای طیف وسیعی از رنگ ها بوده و ارزان قیمت است.

مواد مصنوعی دیگر مانند پلی استر می توانند بخشی از فرش های با کیفیت یا فرش های کم کیفیت باشند. در نهایت شما به کمک تولیدکننده تصمیم می گیرید که کدام فرش با گذشت زمان استهلاک بیشتری پیدا می کند. پلی استر می تواند حس پشمالویی را به خوبی شبیه سازی کند.

فرش های پشمی معمولا پرطرفدارتر هستند. این فرش های بسیار جذاب در رنگ هایی غنی و با ظاهری طبیعی و بافت های زیبا موجود هستند. آن ها هم چنین بسیار مقاوم می باشند؛ بسیاری از کارشناسان ترکیب بهینه ی ۸۰ درصد پشم و ۲۰ درصد مواد مصنوعی را برای نواحی پرتردد مثل فرش راه پله ها توصیه می کنند.

با وجودی که پشم گران تر است، اما معمولا این هزینه با ماندگاری بالای آن و عدم نیاز به تعویض زود به زود، جبران می شود، البته به شرط اینکه به درستی مراقبت شود.

درباره ی فرش ها، بافت نیز به اندازه ی جنس مهم است. تنوع زیادی در این زمینه وجود دارد، اما بر طبق یک قانون کلی، فرش هایی با پرزهای بلند اغلب در زیر پا نرم تر احساس می شوند اما احتمال بیشتری هم دارد در پنجه های حیوان خانگی شما، اسباب بازی ها یا چیزهایی از این قبیل گیر کنند. شما باید نسبت متعادلی از نرمی و سختی برای دکوراسیون خانه ی خود بیابید.

رنگ و طرح فرش راه پله

فرش های راه پله به چند علت می توانند مکان های مناسبی برای تزریق اندکی رنگ به زمینه ی رنگی منزل تان باشند. اول از همه، از آن جا که راه پله ها تنها مسیرهایی برای تردد هستند و کمتر ان ها را می بینید، رنگ ها شما را خسته نمی کنند.

دوم، راه پله ها تقریبا کوچک هستند، بنابراین مفروش کردن آن ها نسبت به رنگ آمیزی یک دیوار یا فرش کردن یک اتاق کامل، مساحت کمتری را اشغال می کند. در نتیجه استفاده از رنگ یا الگویی برجسته برای فرش این فضا، بدون اغراق می تواند به فضای شما شخصیت و سبک دهد.

برای کسانی که ظاهر متین تر و آرام تری می پسندند، رنگ ها را از مواد طبیعی الهام بگیرید. حتی اگر از فرش مصنوعی استفاده می کنید، رنگ خاکی رنگی شیک تر و ماندگار تر و با چوب به خوبی ترکیب می شود. در کل فرش هایی با رنگ های کلاسیک، مناسب تر بوده و هیچ وقت از مد نمی افتند. بنابراین اگر از این دسته افراد هستید، به جای پیروی از مدهای روز به دنبال رنگ های شکیل و باوقار باشید.

فراموش نکنید به مقدار دیده شدن پله های خانه ی خود توجه کنید. این عکس نشان می دهد که پله ها معمولا وقتی روی آن ها تردد می کنیم دیده می شوند. این می تواند برای بعضی افراد دلیل خوبی برای برجسته کردن آن ها باشد و برای بعضی دیگر دلیلی باشد که طرحی ساده و ارزان انتخاب کنند و بودجه ی خود را در جایی دیگر صرف نمایند.

فرش و موکت راه پله معمولا زود مستهلک می شوند، بنابراین استفاده از حداقل یک طرح و الگوی ظریف در متریال می تواند این استهلاک را بپوشاند. چه فرش تان طرح داشته باشد چه نداشته باشد، رنگ آمیزی خیزهای پله (دیواره ی عمودی پله ها) به رنگ سفید می تواند به دیده شدن فرش و روشن شدن ظاهر کلی فضا کمک کند. در این تصویر، فرش کلاسیک با خیزهای سفید و نرده های چوبی، یک ترکیب زیبا خلق کرده اند.

لبه فرش راه پله

استفاده از لبه برای فرش راه پله می تواند روش خوبی برای جذابیت بخشیدن و حفظ لبه ها از ساییدگی در خانه های پر رفت و آمد باشد. لبه هایی با رنگ های تیره مانند آبی ارتشی یا خاکستری، کلاسیک هستند و فرش را برجسته تر نشان می دهند.

در واقع بسیاری از فرش ها دارای لبه ی پارچه ای هستند. این لبه ها الزامه همیشه متریال را تقویت نمی کنند اما می توانند الگو را شکسته و ظاهر را تقویت نمایند. برای سبک های سنتی تر یا تلفیقی، اندکی لبه می تواند جذابیت این فضا را دوچندان کند.

احتمالا توجه کرده اید که بسیاری از راه پله هایی که در این تصاویر نشان داده شده دارای میله های فلزی هستند که “میله های پله” نام دارند. این میله ها در پایه ی خیز هر پله به اتصال بین فرش و کف کمک می کنند و مانند جواهرات زینت بخش فرشی ساده می شوند. این میله ها باید باریک و محکم باشند تا زیر پا گیر نکنند، به همین دلیل میله های فلزی پر طرفدار تر از چوبی هستند.

نصب فرش راه پله

اگر تصاویر این مطلب را مقایسه کنید، می بینید که برخی از فرش ها کاملا به پله ها چسبیده اند و برخی اینگونه نیستند و یک شکاف کوچک بین متریال و خیز وجود دارد.
این موضوع به سلیقه ی شما بستگی دارد؛ فرشی که به پله چسبیده، ظاهر رسمی تر و فرش شل ظاهر معمولی تری به فضای راه پله ی شما می دهند. اگر پیش آمدگی پله عمیق است، چسباندن محکم فرش به آن، ظاهر شیک تر ی به پله می دهد.

در بیشتر خانه ها، راه پله ها به اندازه ای عریض نیستند که مقدار زیادی از کف پله مشخص باشد. بنابراین ما پیشنهاد می کنیم برای دست یابی به ظاهری جذاب مانند این نمونه، از رانرها یا فرش های باریک تر استفاده کنید.

در بسیاری از خانه ها، فرش و موکت راه پله ۸۰ تا ۹۰ درصد پهنای پله را می گیرد. نشان دادن مقدار کمی از کف پله در دو سمت فرش، برای نمایش کنتراست کافی است. علاوه بر این، خطوط مرزی لاغر به طولانی و جذاب به نظر رسیدن فضا کمک می کند.

در خانه هایی با چندین راه پله (خانه هایی با بیش از سه طبقه) فرش راه پله را در مسیرهای اتصال راهروها نیز با همان پهنا ادامه دهید. در این نمونه می توانید از الگوهایی که سبک دکوراسیون منزل تان را تعریف کنند استفاده کنید یا فرشی ساده با رنگ های خنثی برگزینید تا مبلمانی که در مسیر وجود دارد را تحت تأثیر قرار ندهد.

انتهای فرش راه پله

رایج ترین راه تمام شدن فرش ساده ترین راه است: شکاف بین کف و پله ی آخر. در راه پله های معلق که چنین برخورد پله با کف را ندارند، استفاده از رانر کلا رایج نیست.

اگر فرش راه پله تان لبه دارد، آن را در بالای کف به پایان برسانید.

اگر انتهای راه پله ی شما شکل غیر معمولی مانند یک منحنی دارد، می توانید فرش را در پایان آخرین کف پله به اتمام برسانید.

ایده ی خلاقانه: رانرهای نقاشی شده

اگر ظاهر فرش ها و رانرها را دوست دارید، اما حس آن ها را نه، می توانید رانر نقاشی شده را امتحان کنید. تنها با اندکی خلاقیت و تلاش می توانید رانری رنگی و زیبا به دست خودتان بسازید. از رنگ های مقاوم برای این کار استفاده کنید.

اگر می خواهید برای دکوراسیون داخلی منزل خود فرش یا موکت مناسب بخرید، پیشنهاد می کنم قبل از خرید سری به اهالی فن چیدانه در بخش فرش و موکت بزنید، شاید نمونه ی دلخواه تان را در همین جا یافتید. شما به راحتی می توانید با فروشندگان و تولیدکنندگان ارتباط برقرار کنید.

باروک دکوراسیون مجلل معماری

باروک دکوراسیون مجلل معماری

سبک های دکوراسیون: ریشه واژه «باروک» به‌درستی معلوم نیست اما تاریخ‌نگاران می‌گویند برای اولین‌بار از این واژه برای توصیف آثار بی‌نظم یا غیرعادی استفاده شد. برخی واژه باروک را از واژه پرتغالی بارکو به معنی مروارید ناصاف می‌دانند. واژه باروک حدودا در اواخر سده هجدهم میلادی به مثابه توصیفی برای سبک نوظهور در هنر رایج شد و بعد‌ها در اواخر سده نوزدهم میلادی در نقد و تفسیر هنری هم به کار رفت. این واژه دارای دو معنای متمایز است؛ یک معنای آن در حوزه زیبا‌شناسی است و به واکنشی در برابر سبک کلاسیسم اطلاق می‌شود و در معنای دیگر اصطلاحی تاریخ‌نگارانه است و به دوره خاصی از تاریخ اشاره دارد که تمامی سده هفدهم و نیمه نخست سده هجدهم را در برمی‌گیرد. در ادامه با چیدانه همراه باشید…

وجه مشخصه هنر باروک که آن را کاملا از هنر کلاسیسم متمایز می‌سازد، تاکید آن بر حرکت و پویایی است که در تضاد با فرم‌های ایستا و سنگین هنر کلاسیک قرار می‌گیرد. این جنبش هنری با مایه گرفتن از نگرش انسان‌گرایانه دوران رنسانس، رویکردی نوین به مواهب زندگی انسانی دارد و با به کارگیری شیوه‌هایی، آمیزش نور، رنگ و حرکت احساسات بیننده را تحت تاثیر قرار می‌دهد.

معماری به سبک باروک

سبک باروک در اواخر سده شانزدهم میلادی و در تقابل با اولین سبک (رنسانس متاخر) یا به اصطلاح سبک «منریسم» در ایتالیا ظهور یافت و آنگاه بخش اعظم اروپا را درنوردید. یکی از ویژگی‌های برجسته این سبک حفظ تعادل و ایجاد وحدت در عناصر متراکم و متنوع است. در سبک باروک تلاش جهت ایجاد هماهنگی و همگنی بین عناصر و مفاهیم متنوع و به‌هم‌آمیخته مطرح می‌شود تا بدین ترتیب فضایی شکوه‌مند و پرابهت خلق شود.

این سبک در معماری به صورت خلق یک فضای کلی در مرکز و الحاق فضاهای فرعی و نمای پیشین بنا به آن نمود می‌یابد. در آثار نقاشان و مجسمه‌سازان سبک باروک، چهره‌ها حالت هیجان‌زده دارند و پیکره‌ها به حالت متحرک و پویا نمایش داده می‌شوند. چین‌وشکن لباس‌ها و نقوش مواج تزئینی در آثار این هنرمندان به شکل اغراق شده‌ای به چشم می‌خورد.

از دیدگاه اجتماعی، پدید آمدن سبک باروک که همزمان با قدرت‌یابی مجدد کلیسا به وجود آمد در ادامه تیپ اشراف‌منشانه سده هفدهم میلادی ارزیابی می‌شود و برخی آن را نوعی بیان فرهنگ فئودالی و دهقانی در واکنش به ظهور ساختار نوپای فرهنگ بورژوازی می‌دانند. از جمله نقاشان برجسته این سبک می‌توان به کاراتچی، تیه‌پولو، روبنس و فرانچسکو سازیلو اشاره کرد و در معماری و پیکرتراشی هم گائولی، پرانتاوئر، نویمان، برنینی، کورتونا و فرانچسکو برومینی چهره‌های مشهوری هستند.

تکمیل کلیسای «سن‌پیترو» را شاید بتوان بزرگ‌ترین طرح باروک در رم دانست. نقشه متراکم در مرکز که قبلا توسط «برامانته» و «میکل آنژ» تهیه شده بود، مورد اقبال روحانیون سده هفدهم قرار نگرفت. به همین دلیل «کارلو مادرنو» مامور تکمیل آن به سبک نوین شد. او موظف بود که سه بلوک از یک صحن را به هسته مرکزی سابق کلیسا اضافه کند و نمای تازه‌ای برای ساختمان کلیسا بسازد. اگرچه طرحش برای نمای کلیسا هرگز به اجرا درنیامد اما نمای آن شباهت‌های بسیاری با طبقه اول نمای کلیسای «سانتا سوزانا» دارد. بد نیست بدانید تکمیل نهایی نما توسط «جووانی لورنتو برنینی» انجام شد که از او به عنوان برجسته‌ترین هنرمند سبک باروک نام می‌برند.

بزرگ‌ترین و الهام بخش‌ترین اقدام انفرادی برنینی، تهیه طرح یک میدان عظیم در مقابل کلیسای سن‌پیترو بود. طرح «پلکان راهنما» (همان پلکان عظیمی که به آپارتمان‌های پاپ در واتیکان متصل می‌شد) و «خیمه مقدس» (سایبان بزرگ و مفرغی برای پوشش مذبح اصلی زیر گنبد کلیسا به ارتفاع ۳۰ متر) از شاخص‌ترین آثار اوست. «سریر قدیس پطرس» که بخش عظیمی از زندگی برنینی را به خود اختصاص داد، تجسمی از تلفیق پیکرتراشی با معماری است. این سریر، چکیده‌ای از جوهر ترکیب‌بندی باروک است. آفرینش و گروه‌بندی فرم‌های این ترکیب‌بندی تابع خطوط مشخص ساختمان نیست بلکه تابع نیروهایی است که از نقطه مرکزی فوران نوری سرچشمه می‌گیرند و منظره‌ای رویایی پدید می‌آورد. این منظره مدعی القای معنای پیروزی مسیحیت و ادعای تسلط و برتری عقیدتی پاپ‌هاست.

ویژگی نمایشی بودن و فراگیری هنر باروک و اجتناب آن از محدود شدن به فضاهای بسته را می‌توان در پیکره‌های مرمرین به نام «جذبه روحی قدسیه ترز» در نمازخانه کورنارو از کلیسای «سانتا ماریا دلاویتوریا» مشاهده کرد که همگی در ابعاد و اندازه‌های طبیعی کار شده است. در اینجا نیز برنینی برای گسترش و تداوم فضا از تمام امکانات معماری و پیکرتراشی و نقاشی بهره برده تا معنای باروک مشخص شود.

از معماران مشهور دیگر این سبک در ایتالیا می‌توان فرانچسکو بورومینی و گوارینو گوارینی را نام برد. بورومینی فضای داخلی نمازخانه کلیسای «سان ایوو» را ساخت و گوارینی کاخ «کارینیانو» را با نماهای مواج و متاثر از سبک بورومینی می‌سازد. تاثیر سبک معماری بورومینی و گوارینی از ایتالیا فرا‌تر می‌رود و الهام‌بخش معماران اتریش و جنوب آلمان در اواخر سده هفدهم و اوایل سده هجدهم شد.

حالا با توجه به این خصوصیاتی که از سبک باروک خواندید، وقتی این سبک به معماری داخلی وارد شود، خصوصیات مهمی دارد:

استفاده از رنگ‌هایی غنی، مبلمان با طرح‌های پیچیده روی پایه و همچنین استفاده از طرح‌های طلاکوب.
متریال استفاده شده در کف شامل چوب و سرامیک با کیفیت بالا.
اتاق با ابعاد بزرگ با قالیچه دستبافت و نفیس.
استفاده از رنگ طلایی در قاب‌ها، مجسمه‌ها و سفالینه‌ها.
آینه‌های بزرگ، لوسترهای کریستال و دستگیره‌های چوبی.

رنگ‌های به کار رفته در سبک معماری باروک رنگ‌هایی بسیار قوی هستند، ترکیب رنگ‌های قرمز تیره و سبز با رنگ طلایی که عموما در کنار آینه‌ها، تابلو‌ها و اکسسوری به کار می‌روند. در سبک باروک به جزئیات اهمیت زیادی داده شده مثل چوب‌های کرو‌دار با طرح‌هایی لوکس که برای مبلمان، دیوار و کاور پنجره به کار می‌روند و مبلمانی با پارچه‌های‌طرحدار دارند.

نورپردازی دکوراسیون منزل

نورپردازی دکوراسیون منزل

نورپردازی : یک چیستان. آن چه عنصری مهمی در دکوراسیون منزل است که می‌تواند هم فضا را بزرگ‌تر از حد معمول نشان دهد و هم کوچک‌تر؟ یک راهنمایی؛ خیلی اوقات از پنجره وارد می‌شود. جواب فقط یک کلمه است: نور! شاید حتی فکرش را هم نکنید اما مساله نور در خانه اولین و مهم‌ترین نکته‌ای است که قبل از خرید وسایل مجلل سالن پذیرایی یا نصب کابینت‌های گران‌قیمت‌تان باید به آن توجه کنید؛ آن‌قدر که اگر نور و فضای مناسب تابیدن آن – حالا به صورت طبیعی یا مصنوعی – درست تامین نشود همه کارهایی که برای دکوراسیون خانه انجام داده‌اید یا اصلا دیده نمی‌شود یا آن‌قدر اغراق‌آمیز به چشم می‌آید که بدتر چشم را خسته کرده و دل را می‌زند. برای داشتن یک خانه مجلل قبل از همه به جواب چیستان امروز فکر کنید.در ادامه با چیدانه همراه باشید تا نکاتی در رابطه با نورپردازی اصولی به شما یاد آور شویم.

هر گوشه آشپزخانه را نورپردازی کنید!

قدیم‌ترها که آشپزخانه‌ها سرتاسر کابینت‌های فلزی ردیف داشتند و کاشی‌های گلدار یک دست، فقط یک رشته سیم از سقف آویزان بود و لامپی ۱۰۰ واتی. آنهایی هم که می‌خواستند در آشپزخانه‌شان سنگ‌تمام بگذارند نهایتا یک لوستر حبابی یا حصیری به سیم معلق در زمین و هوا وصل می‌کردند. اما حالا زمانه فرق کرده، دکوراسیون‌ ها به هم ریخته و مدرنیته حتی پایش به آشپزخانه هم باز شده است.

این روزها آشپزخانه‌ها با ردیفی از کابینت‌ها، اجاق و یخچال جاسازی شده به موازات هم دیگر فقط با یک رشته سیم روشن نمی‌شوند. مساله اینجاست که قدیم‌تر‌ها کدبانوی خانه هم کارها را روی میز وسط آشپزخانه‌ اش انجام می‌داد که درست زیر نور لامپ قرار گرفته بود اما حالا این میزها جای‌شان را به میز کارهای کنار اجاق گاز یا شیر آب و سینک ظرفشویی داده‌اند. اینجاست که دیگر فقط یک چراغ سقفی جواب نمی‌دهد چراکه در این وضعیت افراد پشت به منبع نور و در زیر سایه خودشان مشغول به کار می‌شوند و هنگام کار نور کافی ندارند. روی گاز هم که تکلیفش روشن است. هودهای امروزی همه‌شان چراغ دارند. اگر هم نداشتند باید یک چراغ قابل تنظیم در بالای اجاق گاز نصب شود. بالای سینک ظرفشویی هم به یک چراغ نیاز است تا برای شست و شوی ظروف و مواد غذایی به‌خصوص در شب‌ها نور کافی داشته باشد. اما برای سطح روی کابینت‌ها این روزها به مدد چراغ‌های مهتابی که زیر کابینت‌های دیواری نصب می‌شوند، کار راحت شده است و برای روی اپن و جزیره آشپزخانه هم می‌توانید از چراغ‌های رشته‌ای استفاده کنید؛ دو یا سه لوستر حبابی که با ارتفاع‌های مختلف کنار هم قرار گرفته‌اند.

در حمام از لوستر استفاده کنید!

برای نورپردازی حمام هنوز حباب‌ها و لامپ‌های قوی‌شان از محبوب‌ترین گزینه‌ها هستند. البته حباب‌های سیمابی باعث افزایش گرمای محیط می‌شوند که می‌توانید به جای آنها از حباب‌های فلورسنت استفاده کنید. از میان حباب‌های فلورسنت سراغ آنهایی بروید که رنگ اصلاح شده دارند و دنیا را جلوی روی‌تان آبی نمی‌کنند. اگر هم کلا از حباب‌ها دلزده شده‌اید باید سراغ لوسترها بروید. تازگی‌ها برای زیباتر جلوه دادن حمام‌ها هم لوسترهای مجللی ساخته‌اند که در صورت داشتن یک فضای بزرگ می‌توانید از آنها استفاده کنید.

بعد از حمام مهم‌ترین قسمت نورپردازی سرویس‌های بهداشتی مربوط به روشویی است. هیچ‌وقت برای فضای روشویی از چراغ‌های سقفی استفاده نکنید برای اینکه با ایجاد سایه کار آرایش و اصلاح را سخت می‌کنند. بهترین نور برای سرویس‌های بهداشتی منابع نور جانبی است، مانند میز اتاق گریم که لامپ‌های روشنی در دو طرف آینه میز گریم قرار دارد. پس در سرویس بهداشتی هم بهتر است بیشتر نورها در دو طرف آینه قرار گرفته باشند؛ البته حتما نوع لامپ را هم در نظر داشته باشید. فلورسنت یا هالوژن؟ انتخاب بین این دو به فضای حمام و دستشویی شما بستگی دارد. اگر دکور حمام‌تان گرم است از نور سرد فلورسنت استفاده کنید و برعکس اگر دستشویی و حمامی با رنگ سرد دارید سراغ هالوژنه‌ها بروید.

در اتاق خواب نور را تقسیم کنید!

نورپردازی اتاق خواب باید یک خاصیت مهم داشته باشد؛ اینکه فضای اتاق را دنج و گرم کند. برای همین لازم نیست در اتاق خواب به فکر چراغ‌های سقفی باشید. نور اتاق خواب باید طوری باشد که بسته به روحیه ساکنش تغییر کند. با این اوصاف بهترین نوع نورپردازی در اتاق خواب استفاده از چراغ‌خواب‌های کنار تخت است. حالا ممکن است این چراغ‌ها روی پاتختی‌ها قرار گرفته یا در ارتفاعی پایین‌تر به صورت دیوارکوب نصب شده باشند. فرقی ندارد. مهم این است که نور آن مستقیم به صورت نتابد و ارتفاع آن طوری باشد که نور چراغ شما مزاحم خواب نفر کناری نشود.

آویزان کردن یک چراغ سقفی در اتاق خواب هم مانعی ندارد اما باید حواس‌تان به نکته‌ای اساسی باشد؛ اینکه اگر چراغ آویزان در نقطه‌ای است بین دیوار و پنجره مطمئن باشید هر کاری که انجام می‌دهید، همسایه‌تان از پنجره می‌بیند. پس یا چراغ را خاموش نگه دارید یا پرده‌ها را بیش از حد ضخیم کنید. نکته مهم در نورپردازی اتاق هم توجه به فعالیت‌های شماست. ممکن است کسی در اتاقش یک چرخ خیاطی گذاشته باشد یا میز کامپیوتر. آوردن این وسایل به اتاق خواب دلیل نمی‌شود که شما با یک چراغ سقفی مساله را تمام کنید. یادتان باشد هر میز کاری برای خودش یک منبع نور می‌خواهد. این یک قانون در طراحی داخلی است؛ اینکه یک منبع نور بزرگ همیشه کارساز نیست. پس به جای اینکه لامپ اتاق خواب‌تان را هر روز قوی‌تر کنید تا به کارهای‌تان هم برسید بهتر است از لامپ‌های کوچک‌تر در دیوارکوب‌های بیشتر استفاده کنید.

اتاق کودک خود را نورانی کنید!

از اول ماجرا تکلیف روشن است. پرنورترین اتاق باید برای بچه‌های خانواده باشد. دلیل این نکته را دانشمندان برای‌تان توضیح می‌دهند؛ اینکه بچه‌هایی که در طول روز در اتاق‌های روشن و پرنور درس می‌خوانند یا بازی می‌کنند در مقایسه با بچه‌هایی که در اتاق‌هایی با پرده‌های کشیده و نور کم فعالیت می‌کنند، باهوش‌تر و فعال‌تر هستند. اصلا اگر پای این حرف‌ها هم در میان نباشد باز هم باید به نور اتاق کودک توجه خاصی شود. هر بچه‌ای باید آن‌قدر نور در اتاقش داشته باشد که هنگام روز پیدا کردن اشیا را برایش ممکن کند، امکان تشخیص رنگ‌ها را به او بدهد و برای کارهایی مانند نقاشی، مطالعه و نوشتن تکالیف درسی، میزان کافی و جهت مناسبی داشته باشد؛ مثلا جهت تابش نور – چه از پنجره و چه از چراغ مطالعه – نسبت به میز تحریر برای فارسی‌زبان‌ها که جهت خط نوشتاری‌شان از راست به چپ است، باید از چپ به راست باشد. فقط مساله اینجاست که اتاق بچه‌ها باید در شب نوری خفیف داشته باشد. آن‌قدری که هم بتوانند خوب استراحت کنند و هم در صورت نیاز به بلند شدن از تختخواب در نیمه‌شب، توانایی تشخیص اشیای اطراف‌شان را داشته باشند و برای خودشان شروع به تصویرسازی از دیو و پری‌های روی دیوار نکنند!

گوشه های اتاق نشیمن را نورپردازی کنید!

نورپردازی اتاق‌های نشیمن امروزی قانون خاصی دارد؛ اینکه از بین چهار گوشه اتاق باید حتما سه گوشه روشن باشد و یکی از این روشنایی‌ها باید روی یکی از اجزا یا وسایل خانه باشد؛ مثلا مستقیم روی یک تابلو یا گلدان بزرگ یا حتی یک صندلی خاص.

در طراحی‌های امروزی، به‌طور معمول به جای استفاده از چندین لوستر و چراغ‌های دیواری از نورهای مخفی تعبیه شده در پشت طاقچه‌ها استفاده می‌کنند که هم آرامش خاصی به فضای نشیمن می‌دهد و هم جای کمتری را اشغال می‌کند. شما می‌توانید به وسیله نور، فضای نشیمن را وسیع‌تر یا کوچک‌تر نمایش دهید؛ مثلا اگر نورپردازی‌ ها را روی دیوارها و کنج‌های محیط انجام دهید، اطراف محیط روشن‌تر از مرکز شده درنتیجه محیط بزرگ‌تر نشان داده می‌شود در حالی که اگر در نورپردازی یک اتاق نشیمن فقط به منبع نور سقفی و بالای سر مبل‌ها اکتفا کنید آن وقت دامنه دید افراد محدود می‌شود و فضا کوچک‌تر از آنچه هست به نظر می‌رسد. این وسط رنگ نوری که به خانه می‌تابد هم اهمیت زیادی دارد. نور زرد برای چشم مناسب‌تر از نور سفید است اما به‌تنهایی باعث می‌شود رنگ‌های دیوارهای اتاق و لوازم کمی تیره‌تر از رنگ اصلی‌شان به‌نظر برسند. درواقع با نور زرد دیوارها کرم‌رنگ و تیره‌تر و فضای کوچک شما کوچک‌تر دیده می‌شود. نور سفید فضا را بازتر و بزرگ‌تر نشان می‌دهد ولی به‌تنهایی کمی یکنواخت و کسل‌کننده است. استاندارد روشنایی می‌گوید بهترین نور باید ترکیبی از نور مهتابی (سفید) و نور خورشیدی (زرد) باشد که کمترین آسیب را به چشم می‌رساند. حالا دیگر تصمیم با خودتان است.

استفاده از یک لوستر خوب در پذیرایی

در یک سالن پذیرایی مهم‌ترین منبع نورپردازی لوستر است. هر چند که در این منطقه حساس و رسمی خانه هم استفاده از نورهای هالوژن مخفی، آباژورها و. . . حسابی جواب می‌دهد و فضا را کلا لوکس و امروزی می‌کند اما داشتن یک لوستر با روشنایی کافی بالای سر میز غذاخوری از مهم‌ترین نکات در طراحی داخلی است؛ آن‌قدر که این روزها طراحان حتی در خانه‌های کوچکی که سالن پذیرایی جدا ندارند باز هم به مساله لوستر بالای میز توجه می‌کنند و هر جایی که میز غذاخوری را قرار می‌دهند حتما بالای سر آن یک چراغ می‌گذارند.

شاید به نظر نرسد ولی لوستر‌ها در طراحی خانه عنصر واقعا مهم و البته تاثیرگذاری هستند که نداشتن دقت در انتخاب نوع مناسب‌شان می‌تواند کلا همه تلاش‌تان را برای داشتن یک خانه امروزی به باد دهد؛ مثلا اگر طرفدار مبلمان و رنگ‌های مدرن هستید، بهتر است سمت لوستر‌ها و دیوارکوب‌های سنگین و کلاسیک نروید چراکه تناقض آنها در محیط اصلا خوشایند نیست فقط کافی است برای تهیه لوستر سبک دکوراسیون خانه، ارتفاع سقف، نوع نور مورد نیاز محیط و. . . را در نظر داشته باشید تا نورپردازی‌تان با سایر عناصر دکوراسیون داخلی همخوانی داشته باشد وگرنه غیر از این، خانه‌تان به یک سمساری بیشتر شباهت پیدا می‌کند. استفاده از نورپردازی داخلی‌ رو به بالا را هم در سالن پذیرایی فراموش نکنید؛ کار تازه‌ای که این روزها رواج زیادی دارد. این نوع نورپردازی بخش بالایی فضا را به‌طور کامل روشن می‌کند بدون اینکه نور مستقیم و با شدت از بالا به پایین بتابد و چشم را آزار دهد. بهترین مکان برای قرار دادن این چراغ‌ها پشت گیاهان آپارتمانی یا پشت مبلمان و وسایل بزرگ است؛ این‌طوری سالن پذیرایی‌تان مجلل‌تر از همیشه نشان داده می‌شود.